Dag 4 – Magdaléneum

14 februari 2017 - Thema: | Neelke de Fijter

De dag eindigde met een ‘watertje’ (vertaald uit het Russisch), maar begon heel anders.

Nadat we ons nog een keertje omgedraaid hadden terwijl Martin rond 3.25 u. uit het hotel in Boedapest vertrok om zijn vlucht te halen, vertrokken ook wij rond 8.15 u naar onze volgende bestemming.

Het doel voor de dag was Nagydobrony (spreek uit: Nodjdobronj) in Oekraïne. Deze plek is ongeveer 3,5 uur rijden vanaf Boedapest. Onderweg hadden we nog een tussenstop, namelijk in Nyíregyháza (spreek uit: Njieredjhazo). In Nyíregyháza bevindt zich de ‘liefdadigheidsinstelling’ Magdaléneum, waar meisjes en vrouwen met een – verstandelijke of fysieke – beperking kunnen wonen.

Indrukwekkend. Ik vond het indrukwekkend om het huis en de meisjes te zien. Er wonen er ongeveer 100 en dat blijft ook steeds zo, want per bewoonster krijgt het huis een bedrag van de Hongaarse overheid en daarom komt er snel weer een nieuwe als er één overlijdt of weggaat. Het huis zag er behoorlijk netjes en vrolijk uit. Jack Keizer, een Nederlander die al zo’n 25 jaar in Hongarije woont, draagt zorg voor het onderhoud van de gebouwen en dat doet hij goed. De verzorging van de meisjes is een ander verhaal. Het huis heeft personeel dat zorg draagt voor het voeden, baden en verschonen van de meisjes, maar erg veel tijd voor liefde en aandacht is er niet. Bovendien zijn veel personeelsleden ook niet opgeleid voor dit specifieke werk: ze weten niet altijd goed hoe ze het meeste uit deze beperkte meisjes kunnen halen. Iets was met extra kennis/opleiding heel anders zou kunnen zijn. En dat is hartverscheurend. Niet dat je dat zo op het eerste gezicht ziet, maar wel als je hoort dat dat het geval is. Een beetje aandacht en liefde en bijvoorbeeld therapie om kinderen te helpen ontwikkelen kan zo’n verschil maken.

De directrice is er al ruim veertig jaar en lijkt zich niet zo erg om het lot van de bewoonsters te bekommeren. Ze is zelden op de groepen te vinden en heeft schijnbaar geen visie voor het huis. Ook dat is jammer. Een dergelijk huis is zoiets moois, met zoveel potentie; als iemand het maar ziet en er zijn/haar handen voor wil laten wapperen…

Jack is altijd blij met groepen uit Nederland die willen komen klussen of met de meiden bezig willen zijn. Het maakt echt een verschil in het leven van de bewoonsters. En natuurlijk nemen groepen sponsorgeld mee, wat ook altijd van pas komt!

Na uitgezwaaid te zijn door twee giechelende bewoonsters die tot de hoek van de straat met ons mee richting de auto mochten lopen, zetten wij onze reis voort naar Oekraïne.

Tegen etenstijd (of is dat altijd het geval in Oost-Europa?!) kwamen we aan bij meisjeshuis De Barmhartige Samaritaan in Nagydobrony, waar we een heerlijk rustige avond hebben gehad. Een avond die werd afgesloten met een heel klein glaasje met ‘een beetje water’ (echte Oekraïense vodka).


--- Ontdek meer over onze huidige campagne ---

Meer informatie over onze huidige campagne

Zegen voor al mijn broeders en zusters, Ik wil graag met jullie delen wat er bij ons is gebeurd. Zoals jullie misschien op mijn Facebook profiel hebben gezien, ben ik met veel veranderingen bezig. Ik ben broeder dominee het... Lees meer

Geliefden in Jezus, Graag wil ik vertellen wat we in de periode januari tot maart hebben gedaan. In Djurdjevo hebben we activiteiten met kinderen gedaan, zondagsschool, naailes, ‘fruitdag’. We hebben met twee kinderen gesproken die thuis en op school... Lees meer