Dag 5 – Roma

16 februari 2017 - Thema: , , , , | Neelke de Fijter

Vandaag was onze eerste dag in Oekraïne. Gisteren in de avond aangekomen, dus niet meer zo veel gedaan. Deze dag stond in het teken van het bekijken van projecten.

In de ochtend gaan we met de zoon van de directeur van het meidenhuis waar we verblijven – László – op pad naar Szernye, naar een Romaschool. De weg ernaar toe is al een avontuur: vol gaten en kuilen waar we tussendoor moeten manoeuvreren. Gelukkig zijn we met de bus van László gegaan, want onze eigen huurauto zou hier waarschijnlijk wat minder goed tegen kunnen.

We worden ontvangen door de directeur en zijn vrouw, die deze school al 17 jaar runnen. Prachtig om te horen hoe er vooruitgang is geboekt: toen de school net begon, moesten de kinderen gewassen, gevoed, ontluisd, geknipt en van kleding worden voorzien. Kinderen werden van huis uit slecht gemotiveerd om naar school te gaan of zelfs thuis gehouden. Ondertussen zitten de kinderen van veel van deze leerlingen op school en is er echt een verschil te merken: de kinderen komen beter verzorgd naar school en de ouders begrijpen nu uit eigen ervaring dat het van belang is om naar school te gaan. De directeur maakt nog een mooie opmerking over het werk en hoe zij het zien: “Wij zitten hier om de eieren warm te houden, niet om ze uit te broeden.”

We krijgen een rondleiding door de school en worden in elke klas begroet door de kinderen met een hartelijke zegen: ‘Aldás békesség’ (Zegen en vrede). Af en toe wordt er wat over een kind verteld: ‘dit kind heeft een poëzieconcours gewonnen’, ‘dit kind kan heel netjes schrijven’ of ‘dat kind juist niet’. Ik vraag mij af in hoeverre het stimulerend voor de kinderen is om dit in bijzijn van de anderen te doen…

Als we naar buiten de bevroren sneeuw in lopen, rijdt er een paard en wagen voorbij. Honden blaffen en mannen kijken ons nieuwsgierig aan als we de straat op lopen. Uit een van de huizen komt rook door een gat waar een schoorsteen hoort te zitten. Als we er langsrijden, zien we onder meerdere pannen rook uitkomen. We rijden vanuit het Romagedeelte (kamp) van het dorp naar het centrum en zien de straat per huis beter worden.

’s Middags krijgen we een uitgebreide rondleiding van Laci bácsi (oom László) door kindertehuis De Barmhartige Samaritaan. Hier wonen ongeveer 63 meiden tussen de 2 en …. jaar. Ze mogen hier blijven tot ze overlijden of bijvoorbeeld trouwen. Het is een enorm terrein met aardig wat landerijen, kassen, vee, en van alles wat maar praktisch is en goed voor de meiden. Heel veel apparatuur (bijvoorbeeld de stookketels) zijn zelf gemaakt. Ontzettend knap. Je kunt echt zien dat hier iemand met visie en hart voor de bewoners aan het roer staat. Wat een verschil met gisteren bij Magdaleneum!

Aan het eind van de middag rijden we nog even naar Csonkapapi (wat een namen weer, hè?!), waar eerder werkvakanties naar toe zijn gegaan. Het begint al donker te worden en we rijden direct weer terug om op tijd te zijn voor het avondeten dat stipt om 18.30 u. voor ons klaar zal staan. Heerlijk aanschuiven.

Later deze avond arriveert een tweede groep Nederlanders om ook de scholen te bezoeken: Han Tellegen en zijn zwager Klaas-Jaap Dogterom en Jaap en Coby van der Ham. Zij wisselen ons zogezegd af en nemen het stokje over, want wij vertrekken morgen weer richting Boedapest…


--- Ontdek meer over onze huidige campagne ---

Meer informatie over onze huidige campagne

17 januari 2019
Thema: , ,

Nicolae is 56 jaar oud. Vanwege een ziekte moest hij vervroegd met pensioen. Hij zit al vier jaar in een rolstoel. Zijn been is namelijk afgezet vanwege diabetes. Helaas is zijn ziekte niet goed behandeld en is het genegeerd.... Lees meer

17 januari 2019
Thema: , ,

Zsigmond is een man van 84 jaar oud. Veertig jaar lang was hij gelukkig getrouwd. Vorig jaar brak zijn vrouw haar heup. Langzaam herstelde ze daarvan. Ze kon het huishouden nog doen, maar op een dag voelde ze zich... Lees meer