Hoop en berusting

13 april 2017 - Thema: , , , | Albert Heldoorn

In november spraken wij een aantal vluchtelingen, die in Servië noodgedwongen  moesten blijven vanwege de gesloten grenzen. Nu –  bijna een half jaar later, 12 april 2017 – is de stemming onder de vluchtelingen langzaam aan het veranderen. In november spraken zij nog met enig bravoure en hoop in hun stem over hun eindbestemming: een Westers land. Nu is er meer berusting op te maken in hun reactie. Aan de ene kant beluister je de hoop om ergens een gaatje te vinden om naar het Westen te ontglippen; aan de andere kant hoor je tussen de regels door dat dit wel erg lastig zal worden.

Een enkeling roept, dat “human rights” zal zorgen dat zij binnen afzienbare tijd op hun gewenste plek zullen zijn. Maar de hoopvolle taal wordt duidelijk getemperd wanneer een aantal jongemannen met verwijzing naar hun gehavende buik en rug aangeven, dat een illegale tocht naar het Westen ernstige lichamelijke gevolgen heeft. De grenspolitie en de bevolking in Hongarije en Kroatië, waar ze vanuit Servië terecht komen, is bepaald niet zachtzinnig.

Ondertussen is hun situatie in Belgrado zeer basaal: ze slapen in slooprijpe autowrakken op een rangeerstation met dekens over het dak om het donker te maken. Ze bivakkeren in vochtige verlaten kantoortjes op datzelfde station en hebben op allerlei manieren een provisorische (vochtige) slaapplek gecreëerd. Het is hard om het te zeggen, maar de vergelijking met dierenstallen komt bij je op. Deze mannen ontberen alles: huiselijke warmte, fatsoenlijk eten, aandacht, welk comfort dan ook en vooral veiligheid en rust. De partners van stichting HOE kunnen hen nu nog van eten voorzien. Maar hoe lang nog?

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

4 december 2017

De kerk van evangelist Florin in Insuratei werd vorig jaar bij een veiligheidsinspectie afgekeurd, zodat de gemeente geen diensten meer mocht houden. Een aantal ramen en deuren moest worden vernieuwd. Ook moesten twee houten draagpilaren worden vervangen door metalen... Lees meer

Mijn naam is Pecsi Katalin-Blanka. Ik ben student van de Roemeense afdeling van de Hongaarse Károly Gáspár Universiteit. In de afgelopen drie maanden nam ik deel aan de International Class van de Driestar Hogeschool in Gouda. Aanvankelijk voelde ik... Lees meer

30 november 2017

Stichting HOE heeft een animatie laten maken. Deze animatie verbeeldt in nog geen twee minuten wat HOE doet en waarom we het werk in Oost-Europa doen. We zijn erg benieuwd wat u hiervan vindt. Stuur reacties naar: hvdaalen@stichtinghoe.nl. Lees meer