Hoop en berusting

13 april 2017 - Thema: , , , | Albert Heldoorn

In november spraken wij een aantal vluchtelingen, die in Servië noodgedwongen  moesten blijven vanwege de gesloten grenzen. Nu –  bijna een half jaar later, 12 april 2017 – is de stemming onder de vluchtelingen langzaam aan het veranderen. In november spraken zij nog met enig bravoure en hoop in hun stem over hun eindbestemming: een Westers land. Nu is er meer berusting op te maken in hun reactie. Aan de ene kant beluister je de hoop om ergens een gaatje te vinden om naar het Westen te ontglippen; aan de andere kant hoor je tussen de regels door dat dit wel erg lastig zal worden.

Een enkeling roept, dat “human rights” zal zorgen dat zij binnen afzienbare tijd op hun gewenste plek zullen zijn. Maar de hoopvolle taal wordt duidelijk getemperd wanneer een aantal jongemannen met verwijzing naar hun gehavende buik en rug aangeven, dat een illegale tocht naar het Westen ernstige lichamelijke gevolgen heeft. De grenspolitie en de bevolking in Hongarije en Kroatië, waar ze vanuit Servië terecht komen, is bepaald niet zachtzinnig.

Ondertussen is hun situatie in Belgrado zeer basaal: ze slapen in slooprijpe autowrakken op een rangeerstation met dekens over het dak om het donker te maken. Ze bivakkeren in vochtige verlaten kantoortjes op datzelfde station en hebben op allerlei manieren een provisorische (vochtige) slaapplek gecreëerd. Het is hard om het te zeggen, maar de vergelijking met dierenstallen komt bij je op. Deze mannen ontberen alles: huiselijke warmte, fatsoenlijk eten, aandacht, welk comfort dan ook en vooral veiligheid en rust. De partners van stichting HOE kunnen hen nu nog van eten voorzien. Maar hoe lang nog?

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

19 oktober 2017

Zaterdagmorgen bracht onze auto ons naar het eind van de wereld, althans zo leek het. Suveica is een mooi dorp, aan het eind van de weg, gelegen tussen heuvels. Een mooie omgeving dus. We bezochten het predikantenechtpaar dat hier... Lees meer

19 oktober 2017

Stichting HOE is een Erkend Goed Doel. Dat betekent dat wij voldoen aan strenge kwaliteitseisen. Zo weet u zeker dat wij bijdragen aan een betere wereld, zorgvuldig omgaan met iedere euro en verantwoording afleggen. De kwaliteitseisen worden opgesteld door... Lees meer

18 oktober 2017

Door Herbert van Daalen Op de Strada Pata-Rât die leidt naar de vuilnisbelt van Cluj-Napoca in Roemenië lopen en spelen de zigeunerkinderen langs de kant van de weg. Ze kijken niet eens op als de vuilniswagens voorbij razen. Nog... Lees meer