Oma Bunica

22 december 2020 - Thema: , | Neelke de Fijter

Verhaal voor kinderen – Nieske Selles – ten Brinke

‘Het is opa- en omadag op school volgende week. Er mag een opa of oma komen kijken in de klas. Maar ja, ik heb geen oma.’

Ezra roert in zijn soep en telt op zijn lepel de balletjes. Het zijn er maar drie. Hij kijkt even naar zijn zus tegenover hem aan tafel. Lydia heeft vast ook de balletjes geteld. Ze doen het altijd, om vervolgens op te scheppen over de meeste balletjes, of juist te klagen over de oneerlijke verdeling ervan. Lydia roert nog in haar soep. Zou ze helemaal geen balletjes hebben? Snel stopt Ezra alle drie de balletjes tegelijk in zijn mond.

‘Ja, ik hoorde al over de opa- en oma-ochtend’, reageert mama dan. ‘Echt jammer dat jullie oma’s er niet meer zijn. Opa Berg woont te ver weg. Opa van Lente zou vast graag willen, maar hij is echt te zwak. Ik snap dat je teleurgesteld bent.’

‘Roos heeft een oma in Oost-Europa!’ roept Lydia ineens. ‘Kunnen wij ook niet een oma in Roemenië regelen pap?’ Ze trekt aan de mouw van papa’s blouse. Hij legt zijn soeplepel neer en slaat zijn arm om Lydia heen.

‘Een oma in Oost-Europa? Dat is bijzonder! Komen Roos’ ouders daar vandaan?’

Lydia schudt hard met haar hoofd. ‘Nee, het is niet haar echte oma. Haar ouders sturen elke maand geld. Soms sturen ze post. Ze hebben een foto van de oma. Elke dag bidden ze voor haar en ze noemen haar Bunica. Grappige naam toch? Dat betekent ‘oma’ in het Roemeens.’

Ezra denkt niet meer aan de soepballetjes, die inmiddels in zijn maag zitten. Het idee van Lydia klinkt mooi. ‘Wat kost zo’n oma?’ vraagt hij dan. Lydia haalt haar schouders op. ‘Het staat in een krantje. Roos deelde de krantjes uit op school. Ik zal hem pakken.’ Papa en mama mopperen niet als Lydia zomaar onder het eten haar stoel naar achteren schuift en van tafel loopt. Iedereen is nieuwsgierig naar het idee van een oma uit Roemenië. Als Lydia terugkomt geeft ze het foldertje meteen aan papa. ‘Kijk, lees maar!’

Mama heeft haar stoel naar papa toegeschoven en leest mee. ‘Hmmm… hmmm…’ Ezra herkent het geluid dat papa maakt. Dat doet papa vaker als hij iets interessant vindt. ‘Mag het pap? Mogen wij zo’n oma?’

‘Bunica, je moet Bunica zeggen!’ verbetert Lydia hem. ‘Het is niet je echte oma. Het is een leenoma, een helpoma. Daarom heet ze Bunica. Dat zegt Roos.’

Papa en mama kijken elkaar even aan. Ze zeggen niets, maar toch praten ze even samen. Ze praten met hun ogen. Zo grappig vindt Ezra dat. Hij kijkt goed naar papa’s ogen. Eigenlijk weet hij het antwoord al. ‘Ja toch pap? Mag het?’ ‘Het is best veel geld…’ zegt papa dan. ‘Een oma in Roemenië kost 25 euro per maand. Van die 25 euro kan ze brood kopen, en aardappels. Ook kan ze medicijnen kopen en hout voor de kachel. Tja… wat zullen we doen?’

Ezra snapt niet waarom papa aarzelt. ‘Ik heb een idee’, zegt mama dan. ‘Als jullie samen voor de kerstvakantie 25 euro bij elkaar sparen voor de eerste maand dat we een Bunica steunen, betalen wij alle maanden daarna!’ Lydia schuift zo hard met haar stoel naar achteren, dat haar stoel met een kletterend geluid omvalt op de tegelvloer. Ezra slaat op de achterkant van zijn lepel, waardoor de soepspetters over mama’s schone tafelkleed spetteren. ‘Yeah! We mogen een Bunica, we mogen een Bunica!’

Lydia trekt Ezra van zijn stoel en samen dansen ze door de kamer. ‘Ik weet iets om die 25 euro te verdienen!’ roept Lydia hijgend. ‘We maken een schoenendoos! In die doos plakken we poppetjes en dieren. En dan mogen mensen in de doos kijken. Iedereen die kijkt, moet eerst 1 euro kijkgeld betalen. Als 25 mensen kijken, hebben wij het geld voor onze Bunica.’

Iedereen kijkt blij. Als Ezra het laatste beetje soep uit zijn kom lepelt denkt hij: ‘Een Bunica kan niet op de opa- en omadag op school komen. Dat is jammer. Maar ik kan haar foto op mijn tafel zetten. Dan heb ik toch een oma op school. Een heel speciale oma uit Roemenië.’

Meer lezen?

Download hem hier!

 


--- Ontdek meer over onze huidige campagne ---

Meer informatie over onze huidige campagne

Het is alweer enige tijd geleden, maar deze week zetten we weer eens een vrijwilliger in de spotlight, met dit keer: Tineke het Lam uit Harderwijk. We stellen een paar vragen. Tineke, wat is je taak bij stichting HOE?... Lees meer