Op pad met Alexander

10 mei 2017 - Thema: | Neelke de Fijter

Vandaag een drukke dag met Alexander Subotin. Allereerst brengen we een spoedbezoek aan een school in Vrbas waar een speciale klas is voor Roma-kinderen. We delen rugtassen met spullen uit en de kinderen zijn er erg blij mee! Ze zingen een lied voor ons en na een korte blik in de school te hebben geworpen, gaan we naar Kucura.

Kucura is de plaats waar Alexander en zijn gezin wonen. Daar is ook zijn gemeente, een Roma-gemeente. We komen binnen bij een groep oudere dames die regelmatig samenkomt. Er is een verpleegster (ook Roma) aanwezig die de bloeddruk van alle dames opneemt en hun bloed prikt om de bloedsuikerwaarde te meten. Bij enkele vrouwen wordt een veel te hoge bloeddruk gemeten en er zijn er ook met een veel te hoog bloedsuikergehalte. Ze krijgen medicijnen en worden gestimuleerd om naar de dokter te gaan met hun probleem. Persoonlijk vermoed ik dat er op het gebied van eetgewoontes ook nog veel gewonnen kan worden.

Nu is er iets nieuws: een van de dames deelt iets persoonlijks over haar geloof en leest twee gedeeltes uit de Bijbel voor. Ze heeft gekozen voor Mattheüs 11:25-30 en Psalm 50. Ze had dit ’s morgens gelezen en het had haar bemoedigd.

Na de bijeenkomst gaan de vrouwen weer naar huis. Sommigen worden met een busje teruggebracht, want ze komen ook uit omliggende dorpen.

Wij kijken rond in de kassen die Alexander en Danijela zelf hebben gebouwd, geïnspireerd door wat ze op internet hebben gevonden over het verbouwen van tomaten en paprika’s in kassen.

Ik mag met Mirko en de oom van Alexander die hem beiden helpen bij het werk, Danijela en Rebecca naar een vakantiehuis/kamphuis in een ander dorp. Het is in een landelijk gebied dat ik ‘the middle of nowhere’ zou noemen. Hier woont ook de moeder van Alexander, met 4 van zijn zussen in de buurt. Er is nog veel werk nodig aan dit kamphuis voor het in gebruik kan worden genomen.

Terug in het dorp vertrekken Alexander, Danijela, Margreet en ik naar Belgrado. Maar niet voordat we op twee plekken in een Roma-dorp ook rugtassen voor de kinderen hebben gebracht. De kinderen drommen samen, maar gedragen zich erg netjes en schreeuwen niet. Wat blijkt? Alexander heeft ze duidelijk gezegd dat als ze gaan schreeuwen, hij ook zal gaan schreeuwen en ze dan niets krijgen. Het werkt 🙂
Ook de kleine kinderen die nog niet naar school hoeven krijgen een tas. Hopelijk leren ze zo dat naar school gaan goed en normaal is. We maken wat foto’s van de kinderen, hun moeders en de rugzakjes en gaan weer door. Op naar Belgrado.

In Belgrado ontmoeten we Dragan en zijn vrouw Danijela. Zij helpen Alexander met het werk bij de vluchtelingen en later blijkt ook dat Dragan daar erg geschikt voor is: een man met een groot hart, een persoonlijk en vriendelijk woord voor de mannen en een luisterend oor.

Na een typisch Servische maaltijd, vertrekken we naar de hallen naast het station van Belgrado om eten uit te delen en te praten met vluchtelingen daar (zie andere blog). We brengen ook nog voedsel naar vluchtelingen die onder een parkeergarage in tenten verblijven. Officieel mogen we dat daar niet doen, dus het moet snel gebeuren. Foto’s maken mag ook niet, maar we doen het toch snel. Het is goed om dit in beeld te brengen en te laten zien aan de wereld.

Een veelbewogen avond die indruk op me heeft gemaakt. Morgen is het 5 mei, Bevrijdingsdag. Maar er zijn nog zo veel mensen die niet in vrijheid kunnen leven. Het voelt wrang, maar brengt me ook tot een herwaardering van mijn/onze vrijheid.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

19 oktober 2017

Zaterdagmorgen bracht onze auto ons naar het eind van de wereld, althans zo leek het. Suveica is een mooi dorp, aan het eind van de weg, gelegen tussen heuvels. Een mooie omgeving dus. We bezochten het predikantenechtpaar dat hier... Lees meer

19 oktober 2017

Stichting HOE is een Erkend Goed Doel. Dat betekent dat wij voldoen aan strenge kwaliteitseisen. Zo weet u zeker dat wij bijdragen aan een betere wereld, zorgvuldig omgaan met iedere euro en verantwoording afleggen. De kwaliteitseisen worden opgesteld door... Lees meer

18 oktober 2017

Door Herbert van Daalen Op de Strada Pata-Rât die leidt naar de vuilnisbelt van Cluj-Napoca in Roemenië lopen en spelen de zigeunerkinderen langs de kant van de weg. Ze kijken niet eens op als de vuilniswagens voorbij razen. Nog... Lees meer