“We hebben er geen weet van wat Roma meemaken”

27 maart 2018 - Thema: | Albert Heldoorn

Dr. Zsuzska Tóth van Romamisszió in Slowakije was afgelopen week in Nederland. Maandagavond bezocht zij de hervormde gemeente in Ermelo om te spreken over de situatie van de Roma in haar land. De Romamisszió tracht met vallen en opstaan het Evangelie onder de aandacht te brengen. Zsuzska Tóth mag kleine stapjes voorwaarts zien in haar werk. De integratie van de Roma in de Slowaakse samenleving verloopt zo zorgwekkend, dat de overheid zich in de marges er mee bezig houdt omdat niemand een oplossing ziet. Door de trek naar de steden en naar West-Europa ontvolkt het platteland en worden de achtergebleven dorpen Roma-nederzettingen die het aanzien hebben van een verpauperde wijk in een derdewereldland.

Stichting HOE was hier vanaf het begin ook nauw betrokken bij de stichting van de Romamisszió. De stichting mist de middelen en de ervaring om de Romamisszió daadkrachtig te ondersteunen. Vorig jaar werd samenwerking gezocht met de GZB. De samenwerking verliep vloeiend en resulteerde een plan om samen met Tóth Zsuzska op te trekken om de Romamisszió gestalte te geven. De GZB neemt in de samenwerking een groot deel van het operationele gedeelte voor haar rekening en zal ook zendingswerkers naar Slowakije uitzenden.

Zsuzska Tóth en haar medewerkers zijn bijzonder dankbaar voor de samenwerking van beide hulporganisaties. Voor stichting HOE betekent het, dat de Romamisszió een speerpunt zal blijven in Slowakije, omdat er zoveel nodig is. Onder de Romamisszió valt ook gevangenisevangelisatie, omdat het criminaliteitscijfer onder de Roma schrikbarend hoog is.

In Ermelo vertelde Zsuzska Tóth het verhaal van Ildiko, een Romameisje, dat tijdens een zomerkamp aan haar bed stond omdat ze niet kon slapen. Ze vroeg of ze ook op de betonvloer van de slaapzaal mocht slapen, omdat het bed zo zacht was. Dat was ze thuis ook gewend. Verder verhaalde Zsuzska over hoeveel onbegrip er heerst over Romakinderen. Ze ontving voor een zomerkamp een pakket met allerlei naambordjes, die de kinderen op de deuren in huis konden plakken. Maar de meeste Romakinderen hebben geen eigen kamer; vaak leven ze met zes of meer personen in één ruimte, die de naam kamer niet verdient. Als ze ergens een ruimte wil reserveren voor een bijeenkomst met Roma, zijn plotseling alle zalen bezet.  “Ik kom veel onbegrip over Roma tegen”, vertelde Tóth Zsuzska, “de meeste mensen hebben er geen weet van wat Roma meemaken”.


--- Ontdek meer over onze huidige campagne ---

Meer informatie over onze huidige campagne