Vrijdag 25 september
Reisverslag door Nieske Selles – ten Brinke
Na een goed ontbijt, vertrokken we om 8.15 uur van Komarno naar Subotica. Het zou een busreis van ongeveer vier uur zijn, maar een file van een half uur en bijna een uur oponthoud bij de Servische grens, zorgden voor de nodige vertraging.
Bij de grens om Hongarije uit te gaan, moesten we allemaal uitstappen en een lange rij maken. Om de beurt moesten we onze paspoorten laten controleren. Dit zijn we niet meer zo gewend… We durfden er geen foto’s van te maken.
Vervolgens reden we een klein stukje door niemandsland, en bij de Servische grens mocht Jan, onze chauffeur al onze paspoorten meenemen en ze laten checken. We konden dus blijven zitten, maar moesten vervolgens nog lang wachten voor we door konden rijden.
Eindelijk kwamen we in Subotica aan, waar we warm werden onthaald door Margreet en Bouwina, vrijwilligers van HOE, en dominee Laszlo Harangozo, de bisschop van de Hongaars Gereformeerde Kerk in Servië. Ook de man van Bouwina, dominee Wim Emaus, was erbij.
We kregen een uitgebreide lunch met veel vlees. Ondanks dat we trek hadden was het voor velen van ons bijna onmogelijk om alles op te krijgen. Gastvrijheid gaat hier duidelijk samen met veel eten…
We bezochten de prachtige, Joodse synagoge in Subotica. Daar kregen we veel informatie van een gids. Gelukkig wilde Gerard vertalen, waardoor het voor iedereen goed te volgen was. De synagoge was adembenemend mooi. Tegelijk was het triest om te horen dat er in de tweede wereldoorlog zoveel Joden hiervandaan zijn weggevoerd en nooit meer teruggekomen, dat de Joodse gemeenschap dusdanig is uitgedund dat hier geen bijeenkomsten meer worden gehouden. Dat maakte veel indruk op ons allemaal.
We wandelden vervolgens met ds. Laszlo naar zijn kerk, waar hij ons vertelde over zijn werk als bisschop, de vele kleine gemeenten in dit land en het tekort aan voorgangers. De contacten met HOE en alle ondersteuning hebben hem en de mensen die met hem werken in dit land veel gebracht.
Inmiddels was ons programma behoorlijk uitgelopen en om half zeven zaten we in de bus om richting ons hotel in Kula te gaan. Dit was nog bijna anderhalf uur rijden. Het was inmiddels donker geworden. We waren best moe allemaal, maar hebben toch fijn samen gezongen in de bus.
In het hotel stond opnieuw een maaltijd voor ons klaar. Om half negen zaten we aan ons diner. Thijs, onze veelzijdige muzikant, ging spontaan achter de piano zitten na het eten en we schaarden ons met een groepje om hem heen om een aantal liederen te zingen. Heerlijk! Vervolgens was het dan eindelijk tijd om onze kamers op te zoeken. In dit hotel zullen we de komende drie nachten verblijven.
We kijken uit naar morgen, als we twee projecten waar HOE mee samenwerkt, gaan bezoeken hier in de omgeving.
De dag in beeld
