Leden van een werkgroep uit Harderwijk en Hierden bezochten Servië. Een van de leden schreef een impressie:
“Weer terug in Nederland, vier jonge, gezonde kinderen aan mijn keukentafel. Wat een contrast met de afgelopen week in Servië. Wat kan er een verschil zijn in een wereld, alleen al door de plek waar je wieg stond.
Afgelopen zondag waren we bij een jong gezin. Vader, moeder en vier kinderen in een kamer van ca. 20 m2. Een kamer vol rook en een grimmige sfeer. We worden geroepen door evangelist Aleksandar. In een hoekje van de kamer ligt een baby, weggestopt onder dekens. We schrikken als we de baby zien. Hij is in en in wit en zo klein. Twee maanden zou hij moeten zijn, maar we zien een kindje dat nog geen week oud lijkt. Ingevallen wangetjes, akelig dunne polsjes. We twijfelen zelfs nog even of het wel goed ademt. Moeder geeft aan dat ze de baby alleen gewone melk kan geven, geen voedingstoffen dus. Aangeslagen en met een brok in onze keel verlaten we het gezin.
Twee dagen later keren we weer terug. De baby ligt in zijn ledikantje, gewikkeld in een dekentje. Naast hem ligt een knuffeltje. Dat zijn alle spullen die we eerder hebben achtergelaten. In de hoek van de kamer zit een van de kinderen een koek te eten. De koek zat in een pakket die we ook hadden uitgedeeld. De moeder geven we een tas vol babyvoeding. Ontroerd stromen de tranen over haar wangen. We geven haar een dikke knuffel.
Weer verlaten we het gezin, maar deze keer met een ander gevoel. We hebben een klein verschil kunnen maken…”
